สิ่งที่อยากบอก2

 ต่อจากเมื่อวาน

  เอาล่ะ เราได้นั่งรถบัสพัดลม จากที่ม. มาวัด.. ร้อนนะ


แต่สิ่งแรกที่เห็นคือลานอะไรไม่รู้กว้างๆ มีโคมตั้งเรียงรายเยอะแยะ..แต่พอถึงช่วงพิธีกรรม..ความเงียบสงบ

ก็จะบอกว่า...ถึงเวลาที่จะต้องทำใจหยุดนิ่งแล้ว...ได้กราบมหาธรรมกายเจดีย์ ..ประทับใจการจุดโคม

ครั้งนี้มาก รู้สึกตัวเรามีแสงสว่าง..ก่อนกลับบ้านรู้สึกว่าอยากจะมาที่นี่อีกจัง 

สิ่งที่อยากบอก

  ขอแนะนำตัวแบบไม่เป็นทางการนะคะ

ชื่อนางสาวธีจนันท์  ธนะรุ่ง ค่ะ ชื่อเล่น หลิน 

ก่อนเข้าวัดพระธรรมกายมาก็เป็นชาวพุทธแบบในทะเบียนบ้านล่ะค่ะ

ไม่รู้ว่าอะไรถูก ผิด  ไม่รู้ว่าบาปมันเกิดจากอะไร 

สารภาพบาปเล็กๆน้อยๆ นะคะ ว่า การพนันก็เคยเล่น

เบียร์ ก็เคยจิบ แต่นั่นมันคืออดีตที่ผิดพลาดมาแล้วค่ะ

เข้าวัดทำบุญตามประเพณี มาฆบูชา วิสาขบูชา อาสาฬหบูชา เข้าพรรษา ออกพรรษา เท่านี้ล่ะค่ะ

ตักบาตรหน้าบ้านช่วงวันคล้ายวันเกิด เพื่อนที่เป็นเหมือนกัลยาณมิตรคนแรกของหลิน ชื่อ จิตร ค่ะ

จิตร เป็นเพื่อนสมัยเรียน มหา ลัย ตอนไปออกค่ายกกับชมรมชาวเหนือนี่แหละค่ะ 

กลับจากค่าย หลังจากที่จิตร ไปปฏิบัติธรรมเฉลิมพระเกียรติ  จิตรก็ชวนหลิน มาตักบาตร

ชวน 2-3 ครั้ง ข้ออ้างนี่ทำให้คนเราขาดบุญ คือ ตื่นสาย ขี้เกียจ  เข้าเรียน 9 โมงเช้า มันอารมณ์แบบ

จะรีบไป ม. ทำไม 7 โมง 555 ห้องสมุดเปิด 8 โมง ครึ่ง  มันไม่มีที่หลบ อ่ะค่ะ ขึ้นตึกทีก็ต้องเดิน 3 ชั้น

กว่าจะเริ่มมาตักบาตรก็ใกล้วันมาฆบูชาแล้วล่ะค่ะ  แปลกใจอยู่อย่างเพื่อนเรามาช่วยขายอาหารตักบาตร

วันแรกกที่เรามา เค้าตักกันเสร็จแล้ว ก็ใส่บาตรไม่ทัน ก็เลยช่วยเก็บงาน ม้วนเสื่อ แล้วเจอ น้องคนนึง 

ชื่อน้องน้ำ เค้าชวนมาวัด ไม่บอกด้วยว่าวัดอะไร ...ติดตามต่อพรุ่งนี้นะคะ